چاپ
در این مرحله از مبارزات مدنی مردم ایران كه به صورت جنبش اعتراضی بعد از انتخابات ریاستجمهوری در 22 خرداد و دست یازیدن حاكمیت به یك كودتا بر علیه ملت شروع گردید، دیوارها و درهای قفلشده بین دانشگاه و عرصه عمومی در هم شكست و با ایجاد یك ارتباط اصیل بین این دو، مبارزات دانشجویی هم چون دیگر جنبشهای صنفی و مدنی مجزا، حلقهی خود را در زنجیر ملی مطالبات اعتراضی درهم بافته دید.
با توجه به تاثیر انكارناپذیر جنبش سبز اعتراضی ملت ایران بر جنبش دانشجویی و نقش تاثیرگذار بدنه دانشجویی برای سازماندهی و تعمیق جنبش، حاكمیت برای سركوب این شعلهی برافروخته، به لحاظ امنیتی با بزرگترین مشكل و پارادوكس سالهای اخیر خود روبرو شد. نهادهای سركوبگر و امنیتی برآمده از حاكمیت غیرمشروع و دولت كودتایی هر چند كه در طی روزها و هفتههای اخیر فوجفوج رهبران و فعالین دانشجویی را دستگیر و به مهمانی اوین بردهاند، ولی خود به خوبی میدانند كه این بار وضعیت با گذشته متفاوت است و این بگیر و ببندها مانع از ظهور و بروز بزرگترین اعتراض 16 آذری تمام این 30 سال حیات جمهوریاسلامی نخواهد شد.
دانشجویان بعد از سه دهه موتورسواری بدون كلاه ایمنی در یك پیست لغزنده و غیراستاندارد، برای اولینبار در بین مسافران یك قطار سریعالسیر طی طریق میكنند كه كارگران، طبقه متوسط مدنی، زنان، معلمان، روزنامهنگاران و نویسندگان، حزبیها، هنرمندان و رنگینكمان طبقات و تفكرات ملی و حتی فراملی هم كوپهی آنان شدهاند. این همپیوندی و جوشش نهاد دانشگاه با نهاد ملی در مسیر حركت اعتراضات مدنی و سیاسی امروز ایران دستاورد كوچكی نیست كه كودتاچیان بتوانند آن را زیر پوتین و نعلین سرداران میلیاردر شده و فرقهی مصباحیه له كرده و این راه غیرقابل بازگشت را با دیوار سد كنند.
راز موفقیت و ماندگاری جنبش سبز مردم ایران در ماهیت "باز بودن" این جنبش است كه پذیرندهی تمامی طبقات و تفكرات موجود در جامعهی ایرانی بوده است و به عكس همیشه كه دعوای "رهبری" موجب تفرقه و تشتت میشد، بنا به گفته "میرحسین موسوی" یكی از رهبران این جنبش ملی، «مردم خود رهبرانند». تا زمانی كه این مسیر در چارچوب وحدت ملت ایران پیموده میشود، سركوب و تهدید نه تنها جنبش اعتراضی كنونی را به یغما نخواهد برد، كه به یقین موجب تعمیق و دمكراتیزه شدن بیشتر آن هم خواهد شد.
جنبش دانشجوئی در این مرحله از جنبش مطالباتی مردم ایران میبایست اهداف خود را در حین حفظ ذات دانشجویی خویش، در چارچوب جنبش سبز كنونی تعریف كرده و نقش انكارناپذیر "عرصه عمومی" را به عنوان شاهرگ حیاتی اعتراضات سیاسی - اجتماعی به رسمیت شناخته و همگام با آن حركت كند.
16 آذر امسال تنها متعلق به دانشگاه و دانشجو نیست، این را مردم پذیرفتهاند و به انتظار نشستهاند، چرا كه این روز هم بر طبق سنت ششماهه اخیر تبدیل به یك روز ملی برای به صحنه آمدن تمام قد جنبش اعتراضی خواهد شد. به همین دلیل در این روز دانشجویان نباید چون همیشه خود را در دانشگاه محدود دانسته و به نیروهای سركوبگر حاكمیت برآمده از كودتا اجازهی سركوب در طول موجهای كوتاه برای جلوگیری از تودهیی شدن اعتراضات را بدهند.
جنبش دانشجویی و جنبش سبز ایران هرگز خواهان خشونت و اقدامات غیرمسالمتآمیز در جریان حركتی خود نخواهد بود ولی این به مفهوم تنازل در اهداف و شعارهای جنبش نبوده و هرگز عقبنشینی و محدودیتهای مخالف تعمیق هر چه بیشتر اعتراضات را توجیه و توصیه نمیكند. اتفاقا 16 آذر امسال میبایست نقش پیشگامی جنبش دانشجویی بیش از همیشه تاثیر و مهر خود را بر جنبش اعتراضی كنونیزده و با محدود نکردن خویش، از آن برای اتصال دانشگاه و عرصه عمومی استفاده کند.
زمانی كه از راه بدون بازگشت جنبش سبز سخن گفته میشود دقیقا به مفهوم پایان مفاهمه یكطرفهی بین حاكمیت و مردم، محافظهكاران و ترقیخواهان، دیكتاتوری و آزادی، نقض حقوق شهروندی و حقوق مدنی، خودی و غیرخودی، سركوبگران و معترضان، بازجو و زندانی، كهریزك و قربانی، مرتضویها و نداها خواهد بود و جنبش دانشجویی برای نهادینه كردن این مفاهیم پیشگام است.
جنبش دانشجوئی میتواند از تجربهی انقلاب فرهنگی در دهه 60، سركوب 18 تیر سال 78 و یورش گستردهی امنیتی به دانشجویان در سال 86 كه در غیاب همپیوندی با یك جنبش گسترده ملی انجام شد به درستی استفاده كرده و این بار بازو در بازوی طبقات و لایههای مختلف اجتماعی از پتانسیل تودهای جنبش اعتراضی سبز بهره ببرد.
16 آذر امسال به جهت همسویی با جنبش سبز از پتانسیل یك جنبش ملی در پشت سر خود برخوردار است كه این ویژگی موجب ارتقای فکری و فیزیكی اعتراضات در این روز خواهد شد و از سوی دیگر برخلاف سالهای گذشته این بار حاكمیت كودتایی به جهت حضور فعال دیگر لایههای اجتماعی در این اعتراضات قادر به تمركز قدرت خود در مقابل دانشجویان نخواهد بود. به نظر میرسد که مختصات اعتراضات جنبش دانشجویی در روز 16 آذر با توجه به مرحله نوینی كه در جنبش ضددیکتاتوری ملت ایران در ماههای اخیر انجام شده، تحلیل و عمل متفاوتی را طلب میكند.
1 - جنبش دانشجویی در این روز اعتراضات خود را با محوریت جنبش سبز ملی تعریف خواهد كرد و در بطن این حركت تودهیی و در جهت تقویت آن گام بر خواهد داشت.
2 - با توجه به حضور مردم، دانشجویان توجه به عرصه عمومی را در نظر خواهند گرفت.
3- روز 16 آذر شعارهای صنفی در کنار شعارهای ملی و ضددیكتاتوری بیان خواهد شد، چرا كه محوریت بخشیدن به شعارهای صنفی در این روز موجب انحراف از اهداف میشود.
4 - تشكلهای دانشجویی در این روز یك نكته را فراموش نخواهند کرد و آن اینكه حركت این بار آنان جنبهای ملی داشته و اجازه مرزبندیهای سنتی بین تشكلی چه در شعار و چه در تجمع را نخواهند داد.
5 - با توجه به روند تعمیق جنبش اعتراضات ملی و رویه حركت آن، دانشجویان پیشگامی خود را در تداوم و ترسیم نقشه این زنجیره برای دهه محرم و 22 بهمن ایفاء خواهند كرد.
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)