چاپ
اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاقی انسانی و جهانشمول است که از حقوق انسان محق، خودمختار و دارای اراده و اندیشهای خودبنیاد سرچشمه میگیرد و بازتاب اعتلای اخلاق انسانی است که ارزشهای جهانی را فارغ از عقیده، دین، مذهب، مرز و نژاد پاس میدارد و پرستاری میکند. ایران نیز هرچند از امضا کنندگان کنوانسیون بینالمللی حقوق بشر است، اما در نقض آن با کشورهای خودکامهای در سطح سودان و کرهشمالی رقابتی تنگاتنگ دارد. اما این مساله موجب وهن ملت بزرگ ایران است، چرا که فرهنگ و تمدن دیرپا و شکوفای ایرانی زادگاه نخستین اعلامیه حقوقبشر در جهان میباشد و رسالتی برای پاسداشت و نگاهبانی از آن و حقوق پایمال شده افراد را بر دوش همه ایرانیان مینهد.
یکی از آسیبپذیرترین گروههای اجتماعی از چشمانداز حقوقبشری و جریانی که در نیم قرن اخیر ایران، همواره از گزند تمامیتخواهی برقدرتنشستگان، آرامش و امنیتی مناسب را تجربه نکردهاست دانشگاه و دانشجو به معنای اعم آن میباشد. دانشجو از سویی در برههای از زندگانی بسر میبرد که آرمانگر است و بیمماشات پیجوی حقوق صنفی و اجتماعی خود و ملتش میباشد، از دیگر سوی بدلیل آنکه در حلقه تنگ مادیگرایانه وارد نشده، محافظهکار نگشته و در منظومه قدرت سیاسی اعتبارش در حقگویی و بیطرفی است و چون در مطالباتش پیجوی دستیابی به قدرت سیاسی نیست، هرگز حقیقت را قربانی مصلحتنگری اجتماعی و سیاسی خویش نمیسازد و بیمحابا بر سر ارباب قدرت بانگ حقطلبی را بلند میدارد و به این دلیل که پشتیبانی جدی در ساختار قدرت ندارد همواره هزینههای بسیاری را به جان خریده است.
تاریخ جنبش دانشجویی ایران از بدو تاسیس دانشگاه تا به امروز بیانگر آن است که در برهههای سکوت سنگین استبداد و خفقان، این دانشجویان بودهاند که آذرخشوار به دامان شب ستم و خودکامگی درآویختند و با جان خویش فروغ و گرما به جامعه بخشیدهاند . هنوز ایستادگیهای بانوی شعر پارسی، فریادهای حقطلبانه پروانه دانشجویی و جوشش سه قطرهخون اهورایی از آزردگی یادها نکاسته که انقلاب مخوف فرهنگی خیل عظیمی از دانشجویان را از حقتحصیل باز میدارد و هجوم همهجانبه به دانشجو و دانشگاه چنان در دستور کار قرار میگیرد که حوادثی چون کوی دانشگاه و به بند کشیدن آنان بارها و بارها بی محابا از سوی تنگ نظران و قدرتمداران برای فرو بردن کلام حق دانشجو تکرار میگردد و شهیدانی بر شهدای آزادی خواهی و حقطلبان دانشجویی افزون میگردد، گویی این سلسله خونین و این به بند کشیدن مرغ خوش الحان آزادی و آزادیخواهی را پایانی نیست.
این رویدادهای تلخ و ناگوار، این به بند کشیدن دانشجویان و یاران دبستانی، این محرومیتهای پی در پی از تحصیل و نادیده گرفتن حقوق بدیهی صنفی و اجتماعی، ما فعالان دانشجویی و حقوقبشر را بر آن میدارد تا رسالتی را که همواره بر دوش داشتهایم را بصورت جدی پیگرفته و تا حصول نتیجه دست از فعالیت باز نداریم. بنابراین بیآنکه بر معرفی این نهاد یا اعلام موجودیت آن اصرار ورزیم بیمقدمه و در اولین گام گزارش نقض حقوق بشر در عرصه دانشجویی را در دستور کار قرار داده و پیجوییهای مکرر خود را برای آزادی دانشجویان در بند و بازگشتن محرومان از تحصیل به دانشگاه ادامه خواهیم داد.
دانشجویان زندانی
1 - کاظم رضایی، سجاد بهنام، احسان هاشمی و بیست دانشجوی دیگر دانشگاه شیراز در روز سیزده آبان در حمله نیروهای لباس شخصی و گارد ویژه به داخل دانشگاه بازداشت شدند.
2- علی اسداللهی دانشجوی دانشگاه علم و صنعت در روز سیزدهم آبان ماه بازداشت و به زندان منتقل گردید.
3- علی مشمولی از اعضای شورای عمومی انجمن اسلامی صنعتی اصفهان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و همچنان در زندان بسر میبرد.
4- علی بیکس دانشجوی رشته جغرافی دانشگاه باکو از روز بیست و سوم خرداد همچنان در زندان اوین بسر میبرد.
5- سعید نورمحمدی و احسان حسینخانی از جمله دانشجویان بازداشت شده در مراسم دعای کمیل همچنان تحت بازداشت قرار دارند.
6- افتخار بزرگیان دانشجوی دانشگاه فردوسی بیش از دو ماه است که هنوز در زندان بسر میبرد.
7- علی پرویز و سهیل محمدی، دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر، در تاریخ 12/8 و پس از یورش نیروهای امنیتی به منازل آنان بازداشت و به زندان منتقل شدند همچنین وسایل شخصی آنان پس از بازرسی منزلشان ضبط گردید.
8- عباس حکیمزاده عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که نیمی ازعمر دولت مهرورز را در بند سپری کرده است.
9- میثم احمدی دانشجوی دانشگاه شریف رشته معماری که در 13 آبان بازداشت شده و پس از استعلام از دانشگاه اسم وی به عنوان محروم از تحصیل از طرف اموزش اعلام شده است.
10- پیمان عارف، ضیا نبوی و مجید دری، دانشجویان ستارهدار و محروم از تحصیل ماههاست که در زندان اوین تحت بازداشت قرار دارند.
11- سلمان سیما، دانشجوی دانشگاه آزاد در تاریخ 13/8 توسط نهادهای امنیتی بازداشت و به زندان منتقل گردید.
12- حامد روحینژاد، دانشجوی دانشگاه بهشتی از تاریخ 14 اردیبهشت تحت بازداشت میباشد.
13- شبنم مدد زاده و روناک صفارزاده دانشجویانی که ماههاست به دلایل واهی در زندان به سر میبرند.
14- رها ثابت، هاله روحی و ساسان تقوی از دانشجویانی که بر اساس برنامه یونیسف و با نظارت این سازمان مشغول سوادآموزی در مناطق محروم شیراز بودند و در سال 86 بازداشت و به 4 سال زندان محکوم شدند.
15- محمد صادقی، نفیسه زارعکهن و حسن اسدی زیدآبادی از اعضای سازمان ادوار که از شب قبل از 13 آبان بازداشت شده و خبری از آنها در دست نیست.
و بسیاری از دانشجویان بینام و نشانی که اطلاعاتی از آنها نداریم، اما در بازداشت به سر میبرند و هر روز بر تعداد آنها افزوده میشود.
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)