چاپ
بسم رب المظلومین
یازینب یازینب
جناب آقای دكتر علی لاریجانی
ریاست محترم قوه مقننه
با سلام و احترام
صبح امروز، مورخ یازدهم آبان ماه سال یك هزار و سیصد و هشتاد و هشت هجری شمسی، برابر با چهاردهم ذی القعده یك هزار و چهارصد و سی هجری قمری، ما خانواده های زندانیان سیاسی با اذعان به اهمیت قوه مقننه یكی از سه قوه مستقل پیش بینی شده در قانون اساسی كشورمان به مقابل خانه ملت آمدیم تا از نزدیك صدای اعتراضمان را به همه بی عدالتی هایی كه در این نزدیك به پنج ماه اسارت قهرمانان راستین ایران، بر ما و عزیزان دربندمان رفته است، به گوش شما و نمایندگان مردم برسانیم.
امروز ما به بهارستان آمدیم. به پاس قهرمانی های پدران و مادرانمان در انقلاب مشروطه كه خواست اولیه شان ایجاد عدالتخانه، با رشادت ها و استواری ها و مبارزات اصیلشان به ایجاد مجلس شورای ملی منجر شد. به بهارستان آمدیم به یاد شلیك توپ های استبداد محمدعلی شاهی به این نماد حاكمیت رای مردم و به شكرانه پایدار ماندن این نهاد مردمی تا شنیده شدن صدای مدرس و مدرس ها و تا امروز كه هنوز استقلال رأی نمایندگان واقعی ملت می تواند امیدبخش و نشاط آفرین باشد.
امروز ما در میانه فصل خزان به بهارستان آمدیم تا پیام اعتراضمان را هم به شما برسانیم و هم به مردمی كه بهارستان را و شأن و منزلت تاریخی آن را خوب می شناسند. آمدیم تا زیر بارش باران پاییزی از سرمای خانه هایمان با شما سخن بگوییم و دل هایی كه این روزها در اوج بی عدالتی هایی كه بر ما و عزیزانمان رفته است، تنها به پشتیبانی های بخش گسترده ای از مردم كوچه و خیابان و شهروندان آگاه و مسئولیت شناس و نیز مراجع عالی مقدار و نخبگان و اندیشمندان و هنرمندان و بزرگان حوزه و دانشگاه گرم است.
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
ما امروز بی اطلاع از تعطیلی مجلس آمدیم تا از عدم پاسخگویی به نامه درخواست ملاقاتمان با شما گله كنیم . نامه ای كه ماه هاست در انتظار پاسخش نشسته ایم و پس از نامه سرگشاده جمعی از خانواده ها به حضرتعالی و نیز ملاقات آنان با یكی از نواب رئیس مجلس و اعضای كمیسیون امنیت ملی و فراكسیون خط امام (ره) و تعدادی از نمایندگان مجلس و بی نتیجه ماندن آن اقدامات، برای شما ارسال شد تا خود خانواده ها را به خانه خودشان، مجلس، دعوت كنید و نكردید و پیگیری های ما نیز برای این دیدار ثمری نداد.
همانطور كه ارسال نامه تعدادی از خانواده ها به كمیسیون اصل نود نتیجه ای به دنبال نداشت. ما آمدیم و در زیر باران رحمت الهی به عنوان نمادی از گستره رحمت و كرامت او ایستادیم و بی صدا در طلب آزادی عزیزانمان از بند و اجرای قانون برای همه، مظلومیت خویش را نیز با شعار الله اكبر فریاد كردیم و حیفمان آمد كه شما حتی از خبر این تجمع اعتراضی آگاه نشوید.
جناب آقای دكتر لاریجانی
به ما می گویند كه شما نیز چون دلسوزانی دیگر، مجدانه در پی حل و فصل نمودن قائله ای هستید كه آفرینندگان آن با استفاده از مصونیت آهنین روزگار به خرمی می گذرانند و ما باور كرده ایم. گفته اند نمایندگان مردم درد مردم دارند و با اندوه آنان اندوهگین و به شادی آنان شادند و ما سعی می كنیم باور كنیم اما نمی دانیم چرا آقایان علیرغم وعده های مكرر اهمال نموده و هنوز گزارشی از پرونده های مربوطه به مجلس ارائه نكرده اند و مجلسیان چرا پرسشگر و پیگیر این مسئله نیستند؟
ما آمدیم تا به نمایندگان محترم یادآورشویم چندین ماه است خانه هایی سرد و خاموش و قهرمانانی دربند و خانواده هایی سرگشته و در به در كوچه و خیابانند و روند دستگیری ها چه به صورت فردی و چه گروهی و در كمال تأسف حتی با شبیخون به مراسم مذهبی و معنوی دعای كمیل به بهانه های واهی، ادامه دارد. شما را مباد آرام یافتن تا زمانی كه پرچم حق خواهی ما را می بینید و فریاد تظلم ما را می شنوید. و ندیدن و نشنیدن شما اینك كه ما در مقابل دیدگان هزاران رهگذر و مسافر شهری خواسته برحقمان را اعلام كرده ایم، هرگز موجب سلب مسئولیت از شما نیست.
ریاست محترم قوه مقننه
اینك ما خانواده های زندانیان سیاسی كه خوشبختانه اتهامات و افتراها برما نیز چون عزیزان دربندمان كه جرم اصلی شان اصلاح طلبی ومنتقد بودن آنان است، قابل پذیرش نخواهد بود، هم چنان مصمم به استفاده همه ظرفیت های قانون اساسی كشورمان هستیم و تقاضا داریم در اسرع وقت مجالی را برای گفتگویی رویاروی برای شنیدن همه سخنان ما فراهم آورید تا بهارستان همچنان امیدبخش باشد و این خانه،خانه ملت بماند.
من الله التوفیق و علیه التكلان
11/8/1388
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)