به راستی خداوند سیمای صابران و مجاهدان را چه زیبا وصف کرده است. در مصطفی تاجزاده ترسی مشاهده نمیکنیم که اگر چنین بود پس از حدود چهار ماه اسارت، حداقل از او مطالبی به عنوان اعتراف منتشر میشد و نه اندوهگین است زیرا حتی در چند لحظه فیلمی که از او در بیداد گاه مشاهده کردیم اندوهی نیافتیم.
عده ای به خیال خود خواستند او و هم رزمانش را بشکنند، مگر اراده های سست و کوچک یارای شکستن کوه ها را هم دارند؟ در این میان نباید مجاهدت های همسر و خانواده او را از یاد برد که مانند زینب(س) بیداری بخش این جنبش سبز می باشند. درود بر مصطفی تاجزاده و درود بر ملتی که آزادگانی مانند او و همرزمانش را در دامان خود پروراند.
چاپ
فیس بوک
بالاترین
دنباله

خبر خوان (آر-اس-اس)