نامه‌ای یک نسل سومی به رئیس جمهور موسوی/ یادداشت وارده

رییس جمهور موسوی سلام ...
نمی دونم این نامه را می‌خونی یا نه ... ولی می خوام برا ت بنویسم از این 4 ماهی که گذشت . از زبون یه نسل سومی که یه روز از جنگ را هم به عمرش ندیده بود ... ولی تا دلت بخواد نامید و افسرده بود
چند هفته ای تا انتخابات مونده بود و من تنها چیزی که از میر حسین موسوی می دونستم این بود که نخست وزیر زمان جنگ بوده ! دست بند های سبز تازه خودشون را نشون داده بودند و یکیش هم به من رسیده بود . چون ازش خوشم اومده بود بستم به دستم . هر کسی هم می پرسید این مال موسویه ؟ می گفتم نه... این یعنی تحریم انتخابات . بعدم که دیدم همه گیر شده کلا بازش کردم .
 
تا اینکه بحث های انتخاباتی بالا گرفت . همه می گفتن باید شرکت کنیم تا احمدی نژاد دوباره رییس جمهور نشه ! منم رو همین حساب گفتم که به موسوی رای می دم ولی پایه های فکری و حرف هایی که می زنه را اصلا قبول ندارم . همون حرف هایی که در مورد ...(به دلیل منافع سبزها این قسمت سانسور شد) می زدی . خلاصه از درد ناچاری دیگه ...!
 
تا اینکه موج سبز فراگیرتر شد و همه از جمله من یه جورایی باهاش همراه شدیم . روزی که دانشگاه اصفهان سخنرانی داشتی به هر زحمتی که بود خودمون را توی سالن جا کردیم . عجب شور و شوقی بود ! عجب حرفایی زدی ! حرفات بوی امید می داد . بار و بارها با  حرفای تو سالن منفجر شد . و بیرون سالن جمعیت بزرگ تر شاید ۲-۳ برابر ... ولی من نگران بودم . نکنه ما ، با این شور و شوق به سرنوشت دانشجوهای ۱۲ سال پیش دچار بشیم ؟ نکنه موسوی هم ما را نامید کنه ؟ نکنه ؟ می خواستم اینا ازت بپرسم ولی مجالی نبود... 
با این حال کم کم باورت کردم ... با اینکه وسط امتحانا بود قید درس و امتحان زدم و رفتم تو کوچه خیابون که به مردم بگم : آی مردم به میرحسین رای بدین به هزار دلیل ! بیشتر دلیلاشا اون موقع تو دانشگاه از زبون آقای تاجزاده شنیده بودیم. حالا دیگه شده بودم عضو ستاد موسوی ...
 
زمان منظره ها هر جمله ای که می گفتی امید و شادی را تو دلم می کاشت . حالا می دونستم صداقت کجا پیدا می شه و معنی رییس جمهور چیه !دیگه مطمئن شدم که راه را درست انتخاب کردم
موج سبز به اوج خودش رسیده بود و روز قبل از انتخابات با حضور خاتمی شهر را منفجر کرد . همه داشتیم برای تغییر و برای آینده ی بهتر آماده می شدیم ...
روز انتخابات ساعت ۸ صبح با افختار نوشتم : میرحسین موسوی
...
 
 
ولی روز بعدش همه چی برعکس شده بود . امیدها به یاس و شادی ها به غم تبدیل شده بود . ستادها را بسته بودند . راه های ارتباطی را قطع کرده بودند و خامنه ای صحبت از شیرینی و جشن و پیروزی می کرد
 
."تسلیم این صحنه سازی خطرناک نمی شوم"...تو با قدرت ایستادی . به خاطر ما و حفاظت از رایمان... شجاعت تو دوباره جرقه ی امید را در دل ها زنده کرد. عجب روز با شکوهی بود . ۲۷ خرداد ،. وقتی روی سقف ماشین با بلندگوی دستی برای میلیون ها نفر صحبت می کردی و دست تکون می دادی ، اشک توی چشمام حلقه زد و دلم دوباره پر از شور و شادی شد. روز ها می گذشت و جنبش سبز ایران در حال شکل گیری بود . مردم روز ۳۰ خرداد در کنار تو با خون خود این نهال سبز نوپا را سیراب کردند
و راه ما بی بازگشت شد ...
در طول این چند ماه تو در کنار ما بودی و ما در کنار تو ، با بیانیه هایت و صحبت هایت امید و انرژی و آاهی را در دل های ما زنده نگه داشتی ... دل های کسانی که تا مدتی پیش اصلا میرحسین موسوی را نمی شناختند .
و اینک ما سبزها در کنار تو خواهیم ماند ، در راه سبز امید ، راهی بی پایان...
 
رییس جمهور موسوی تولدت مبارک ...