از "نوکیا" نگو

انتخابات ریاست جمهوری ایران اگرچه همان طور که از دوران تبلیغات آن می‏شد فهمید، انتخاباتی پرشور و با مشارکتی حداکثری بود که می‏توانست اعتباری بی‏بدیل برای ایران کسب کند، اما اتخاذ تصمیم‏های نادرست و پیروی از سیاست‏های اشتباه که مورد پسند ملت نبود، دلیلی شد تا روزهای تاسف باری پس از برگزاری انتخابات رقم بخورد.

در این بین حضور شخصیت‏های اصلاح طلبی چون سیدمحمد خاتمی و میرحسین موسوی که از محبوبیت بسیاری برخوردار بودند و هستند در کنار نامزدهایی با سخنان جدید و قابل تفکر، چون شیخ کروبی و محسن رضایی تاثیر فراوانی بر افزایش چشمگیر مشارکت در انتخابات داشت. اما اعلام نتایج دور از انتظار بسیاری از رای‏دهندگان، نه تنها نوعی نارضایتی را در میان قشر عظیمی از مردم ایجاد کرد، بلکه موجی از بی‏اعتمادی و دلسردی را به روح اجتماع پرشور قبل از انتخابات دمید، چنان که این روزها خبری از آن شور انتخاباتی دوران تبلیغات نیست.

در این بین اما اخبار مختلف نیز تاثیرهای فراوانی را بر افکار و جهت‏گیری فکری مردم داشت. چنان که این روزها می‏بینم و می‏شنویم که چه تعداد از مردم و اطرافیانمان نسبت به برنامه‏ها و حتی اخبار صداوسیما بدبین شده‎اند و کمتر کسی را می‏توان یافت که واژه «رسانه ملی» را باور داشته باشد.

چند روز پیش با یکی از نزدیکان درباره خرید گوشی تلفن همراه صحبت می‏کردیم و حرف از این بود که چه گوشی بخرد که بدرد بخورد باشد و چه مدلی بهتر است و چه مارکی معروف‏تر و کاری‏تر. صحبت ادامه داشت و نظرهای مختلفی رد و بدل می‏شد. حرف از این شد که فلان مدل کوشی نوکیا خوب است و مدل دیگری بهتر است و چنین امکاناتی دارد و چنان انجام کارهایی را دارد.

وقتی حرف نوکیا پیش آمد، دوست خریدار گوشی صورتش در هم پیچید و باناراحتی گفت: بد از انتخابات و اخباری که درباره نوکیا شنیدم، اصلاً از نوکیا خوشم نمی‏آید. اگرچه مدل‏های خوبی دارد، اما دیگر دوست ندارم با خریدن نوکیا پول به جیب آن‏هایی بریزم که ...، از نوکیا نگو ...

اشاره داشت به برخی خبرهایی درباره دستگاه‏های مخابراتی که نوکیا به ایران فروخته است و می‏توان از آن در شنود مکالمه‏های مختلف استفاده کرد. این خبر در روزهای پر جنب‏و‏جوش بعد از انتخابات از جمله اخباری بود که تاثیر فراوانی بر مردم داشت و رسانه‏های بسیاری درباره تاثیرات عینی این خبر بر بازار گوشی موبایل گزارش نوشته و خبر دادند.

این موج بی‏اعتمادی به نشان نوکیا از همان روزها آغاز شد و هنوز هم ادامه دارد. البته شاید آنچه گفتم تنها گوشه‏ای از این چنین نگاهی باشد که این روزها بسیار در مردم می‏توان یافت، اما واقعیت این است که این چنین احساساتی در روند زندگی روزانه مردم وجود دارد و تاثیری انکارناپذیر بر زندگی آن‏ها و کلیت جامعه گذاشته و خواهد گذاشت که خیلی هم خوب نیست.

اما متاسفانه این روزها نه تنها در راستای بهبود این روند بی اعتمادی گامی برداشته نمی‏شود، بلکه بر این موضوع دامن زده می‏شود که یکی از مصداق‏های آن برگزاری همین دادگاه‏هایی است که از سوی کمتر کسی مورد پذیرش است. همچنین اظهار نظرها و موضوع‏گیری‏های جانبدارانه و ناعادلانه برخی از مقام‏های کشور نیز به فضای ناخوشایند جامعه ایرانی شدت می‏بخشد. باشد که برخی تریبون‏های ملی را اختصاصی نکنند و با گرفتن قیافه بی‏طرفانه، از یک طرف ماجرا حمایت نکنند.