آری اینچنین بود برادر/ سعید نورمحمدی

امروز دیدمتان؛ چه قدر دلتنگ نگاههای نجیبتان بودم. از زمانی که اسامی حاضرین در دادگاه را خواندند آرام و قرار نداشتم. عکستان را که در دادگاه پشت سر نشسته بودید، دیدم انگار گمشده ام را پیدا کردم. آن بخشی از وجودم را که در اوین باقی مانده بود و نمی دانستم چیست. این چند روز آزادی که ازادی نبود. اگر در 209 جسمم در بند بود اما امروز روحم در بند است و خوش به سعادت شما که روحتان ازاد است.من و سایرین آزاده گی اتان را لابه لای آن همه عطر مسموم دیدیم...
صادقانه بگویم غبطه خوردم به آزادگیتان و حسرت خوردم که چرا امروز در کنار شما نیستم. انگار خدا من را لایق هم نشینی با شما ندانست. امروز به خاطر اعتقادتان محاکمه شدید. تاریخ این دیار از این دست بیدادگاه کم ندیده است..دادگاه مصدق و گلسرخی و...از هیچ کدام از افراد حاضر در آن دادگاهها حتی اسمی باقی نمانده اما تصویر مصدق هنوز که هنوز است نماد آزادگی ایرانیان است به خود ببالید قهرمانان نجیب وطن و که امروز بازجوهایتان هم به شما حسرت می خورند. از اینکه آنچنان رو سپید بودید که هر کسی غیر از شما در آن بیدادگاه سیاه می نمود
شهاب جان
اینجا همه دلتنگ تو هستند. برای تو که برای همه ما به وسعت کلمه برادر بزرگتر بودی. برای تو که هر وقت غمی در دلم می نشست بدون این که به زبان بیاورم از چشمانم می خواندی. برای ما کسی نتوانست جای سنگ صبوری تو را بگیرد. یک بار بازجویم اعتراف جالبی کرد وقتی در مورد فعالیت های جوانان اصلاح طلب ازمن بازجویی می کرد و گفتم در پایان از علاقه اش به کار کردن با جوانان اصلاح طلب خصوصا تو گفت . می گفت اگر معذوریت حضورش در وزارت اطلاعات نبود دلش می خواست برای هر کار غیر دولتی و فرهنگی و سیاسی با آنها از جمله تو کار کند.
حمزه عزیز
در ایام بازداشت فهمیدم تو هم سبز آمدی. طاقت نیاوردی و به جمع دوستان پیوستی. همان موقع نگرانت شدم. چون می شناختمت. تو باید تاوان اعتماد مهندس به جوانان را می دادی و البته اعتماد مهندس به تو.
می دانستم به سیاست ورزی اخلاقی اعتقاد داشتی و وظیفه یک سیاستمدار را تلاش برای کاهش رنج و درد مردم می دانی.. مطمئن بودم اگر به چیزی اعتقاد نداشته باشی ذره ای از اعتقاداتت کوتاه نخواهی آمد. حمزه نازنین خوشا به سعادت جامعه ای که تو سیاستمدارش باشی. و چه تلخ که امروز جز خدا کسی را یارای کاهش درد و رنج تو نیست.چشمانت برق همیشه را نداشت ..برادر چشمهایت برایمان هزار معنا داشت وقتی هیچ دردی جز نادانی مردم غمگینت نمی کرد...
محمدرضای مهربان
مدت کوتاهی دیدمت. انگار نه انگار که اذیتت می کردند. گفتی پیغام دادی که اگر جوانان اصلاح طلب یک سال هم در انفرادی باشند این بند را به جان می خرند تا جمهوریت نظام در بند نباشد. و چه قدر غمگین شدم وقتی از خاطرات دانشگاه آکسفورد و دفاعت در بین داشنجویان ایرانی لندن از جمهوری اسلامی برایم گفتی. کاش می دانستند که را در بند کردند.
دوستان همیشه سرفرازم
امروز اگر دادستان در کیفرخواست ناشیانه از ستادهای انتخابباتی ما به عنوان گروهک های غیر قانونی یاد میکند و دیگر ستادهای فرعی کاندیدای رقیب را قانونی می داند به دلیل تاثیری است که فعالیتهای شما گذاشت. به دلیل اعتباری است که این روزها در بین جوانان و دانشجویان دارید.
نمی دانم این روزها در چه حالید. در سلول انفرادی دستانتان را رو به آسمان گرفتید و تنهایی با او درد دل می گویید یا در سلول 4*3 در بین سایر زندانیان سیاسی در حال دفاع از انقلاب و امام هستید. به حاج حسن آقای خمینی هم پیغام دادم که جوانان اصلاح طلب در بند هنوز به ارمانهایشان ایمان دارند و برخورد بازجویان سبب نشده که اعتقادشان به امام و انقلاب را از دست بدهند و هنوز هم از آرمانهای اصیل انقلاب می گویند.
امروز شما سرفرازید. شنیدم رهبری در جایی گفتند برخی در انتخابات قبول و برخی مردود شده اند. و انصافا چه جمله هوشمندانه ای. امروز خوشحال باشید شما قبول شدگان این آزمونید و دوستان جوان اصولگرایمان مردود این اتفاقات. چرا که شما را می شناختند و این روزها سکوت کردند و البته حتما هم خجلند از آنچه که بزرگانشان با شمایی که می شناسند می کنند.
هر کجا هستید بدانید آینده این مرز و بوم به داشتن شما خواهد بالید.
و در پایان بیتی شعر خطاب به کسانی که چشم وجدانشان را بر عدالت بسته اند:
آنکه او امروز در بند شماست
در غم فردای فرزند شماست

دوست و همراهتان: سعید نورمحمدی

منبع: نوروز