از گالیله تا سعید حجاریان

"در هفتادمین سال زندگی، در مقابل شما به زانو درآمده‌ام و در حالی که کتاب مقدس را پیش چشم دارم و با دست‏های خود لمس می‌کنم، توبه می‌کنم و ادعای خالی از حقیقت حرکت زمین را انکار می‌کنم و آنرا منفور و مطرود می‌نمایم."

آری، اینگونه با احساسات دینی مردم بازی می‏شود و شعور مردم به سخره گرفته میشود. البته شاید اگر من و شما هم دستگیر شویم خیلی زود تر از 70 روز اعتراف می‏کردیم! اعتراف می‏کردیم که گمراه شدیم و روزنامه اعتمادملی و اعتماد خواندیم! اشتباده کردیم که سایت‏های بی طرف را در پنجره‏های اکسپلوررمان باز کردیم. اعتراف می‏کردیم که کمتر به سراغ سایت‏های صالحی همچون رجا نیوز و دروغ‏گذاری فارس رفتیم.

این وسط فقط می‏ماند کلمه‏ای به نام ایران، کلمه‏ای به نام وطن، کلمه‏ای به نام سرزمین مادری، که انگار دیگر باید آنرا فراموش کرد، زیرا از آن ویرانه‏ای مانده است. آیا دیگر کسی روی آنرا دارد که بگوید باید ماند و سرزمین مادری را ساخت؟ مگر جرم نبوی‏ها و صفایی فراهانی‏ها آبادی کشور و به انجام رساندن صدها پروژه عمرانی است؟ مگر جرم حجاریان‏ها و رمضان‏زاده‏ها توسعه سیاسی و ایجاد شورآفرینی سیاسی است؟ مگر جرم محمد قوچانی‏ها توان تحلیل و داشتن نبوغ سیاسی است؟