زنده باد همه این مردان بزرگ. آنها در این مدت نه در ناز و نعمت بودهاند و نه مطابق با قانون با آنها برخورد شده است! بیشک شب و روز شکنجه بوده و فشار، شلاق بوده و کابل، مشت و لگد بوده و ارعاب، تهدید جان خود و خانواده، دروغ و تطمیع. بیشک در این مدت شلاق و کابلهای پاره شده، چماقها شکسته و میلهها خم شده، زمین از خون سرخ گشته و همه اینها شاهد بودهاند و گواهی میدهند که چگونه همه در هم کوبیده شدهاند، ولی پایداری و استقامت انسانهای سترگ نشکسته، امروز در و دیوارهای زندان از روی آنها شرمسارند و دانستهاند که آنها نمیتوانند آزادگی مردمان را به اسارت بکشند. ولی افسوس که در این میان کور و بیخردترین موجودات که این پایداری و حقطلبی را نمیبینند، دروغ پرستان و شکنجهگران هستند.
این دربندشدگان به ما درس آزادگی میدهند و به ما میگویند که «شما فرزندان این بوم و بَرید، فرزندان ایرانزمین، ایرانی که هیچ گاه روح آزادگیاش اسیر نشده و همیشه بر ستم و اسارت پیروزی یافته و شما همان فرزندان کاوه و فریدون هستید که ماردوش و روزبانانش را درهم کوبید، و شما آزادید».
من هم امروز از آنها شرمگینم که آنها زیر آن شکنجه چگونه فریاد آزادیخواهی سر میدهند و من در آزادی مانند اسیران رفتار میکنم. شاید اگر لب به دروغ و اعتراف دروغ بگشایند، روزگار بهتری داشته باشند و شکنجهگرانِ شادمان، زمانی آنها را راحت بگذارند. ولی آن مردان چه از تاریخ این مرز و بوم آموختهاند که لب به دروغ نمیگشایند! اگر آنها همین امروز هم لب به اعتراف دروغ بگشایند، باز باید آنها را ستایش کرد و ما هم باید به جای اندوه و غصه شکنجه آنها، مانند آنها در بیرون زندان فریاد آزادی برکشیم. به امید آزادی ایران و مردان و زنان دلاورش .
ارسال شده از سوی نویسنده وبلاگ نهیب: nahib88.blogspot.com
چاپ
فیس بوک
بالاترین
دنباله

خبر خوان (آر-اس-اس)