چاپ
انجمن صنفي روزنامهنگاران ايران به عنوان تنها تشكل صنفي اين قشر حدود 11 سال پيش و در چارچوب مقررات قانون كار و آييننامه تشكلهاي صنفي كارگري و كارفرمايي تشكيل شد و در طول اين مدت بيش از 3هزار نفر از روزنامهنگاران كشور به عضويت آن درآمدند و به اين ترتيب بزرگترين سازمان صنفي روزنامهنگاري ايران كه حتي در تاريخ مطبوعات ايران هم بيسابقه بوده است را شكل دادهاند. با وجود آنكه سالهاي فعاليتانجمن مقارن با بيشترين و مهمترين دقايق سياسي كشور بوده است اما انجمن به حكم قانون و بنا به سرشت صنفي خود هيچگاه پاي از حدود وظايف صنفي فراتر نگذاشت و به ميدان سياست ورود نكرد.
از اين طريق بيشترين تلاش را به كار برد تا روزنامهنگاري جوان ايران بتواند آرامآرام تشكل خود را پايدار كند تا مانند هر صنف ديگري در قالب يك تشكيلات مستقل بتواند مسائل صنفي خود را سر و سامان ببخشد.
شيوه عملكرد قانوني انجمن صنفي روزنامهنگاران سبب شده است كه هر ناظر بيطرف و هر تحليلگر مسائل مطبوعات ايران تشكيل شود و فعاليت انجمن را به عنوان يكي از شاخصهاي توسعه مطبوعات ايران تلقي كند. با اين اوصاف چه دليلي براي پلمب دفتر انجمن ممكن است وجود داشته باشد؟ انجمن كه طبق قانون تشكيل شده و فعاليتميكند. حتي ادعاي غيرحقوقي انحلال انجمن صنفي روزنامهنگاران كه چندي است از سوي عدهاي معدود مطرح شده است، نميتواند پاسخ اين پرسش باشد، زيرا اولا به موجب اساسنامه انجمن و آييننامه تشكلهاي صنفي، تصميم به انحلال انجمن صرفا در صلاحيت مجمع عمومي فوقالعاده يا دادگاه عمومي است. نه مجمع عمومي فوقالعاده انجمن درباره انحلال آن تصميم گرفته است و نه هيچ دادگاهي راي به انحلال انجمن داده است. ثانيا، هر شخصيت حقوقي، پس از انحلال بايد اقدامات مربوط به تصفيه را به انجام رساند و به اقتضاي اين اقدامات دفتر و اداره آن شخصيت حقوقي مفتوح بوده و مورد استفاده قرار گيرد. حتي اگر انجمن منحل هم بشود انحلال موجب پلمب دفتر نميتواند باشد. بگذريم از اين، اصلا انجمن منحل نشده است. اگر دليل موجه حقوقي براي پلمب دفتر انجمن وجود داشته و ارائه شود كه هيچ، اينگونه است كه باز به همان سوال باز ميگرديم، چرا بايد دفتر انجمن صنفي روزنامهنگاران ايران پلمب شود و نزديك به 3 هزار روزنامهنگار عضو انجمن با در بسته خانه صنفي خود روبهرو شوند؟
منبع: اعتمادملی
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)